ERGENLİK DÖNEMİ
Ergenlik genellikle bireyin 11-18 yaşları arasında geçirdiği, çocukluktan yetişkinlik safhasına geçiş dönemidir. Değişkenlik göstermekle birlikte çoğu birey biyolojik ve fiziksel olarak 18 yaşına kadar ergenlik dönemini tamamlamış olur.
Ergenlik dönemi kişide biyolojik açıdan hormonsal değişimlerin yaşandığı, fiziksel gelişimlerin görüldüğü büyüme sürecinin bir parçasıdır. Kişi ergenlik dönemini de atlattıktan sonra fiziksel ve biyolojik gelişimini büyük ölçüde tamamlamış olur.
Bu dönem somut gelişim ve değişimlerin yanı sıra psikolojik ve sosyal açıdan da bireyde yeni farkındalıklar, oluşumlar meydana getirir. Ergenlik sürecine giren bir kişi ruhsal anlamda da farklılıklar yaşar ve kimliğini şekillendirmeye, hayat görüşünü oluşturmaya başlar.
Fiziksel olarak değişimler; cinsel organlardaki büyüme, vücutta kıllanma ve yağlanma, sesin çatallaşması ve kalınlaşması, kas dokusunun artması, boy artışı, sivilce oluşumu gibi durumlarla kendini gösterirken psikolojik değişimler; anlam arayışları, kendini tanımlamaya çalışma, hırçın davranışlar, depresyon, dikkat eksikliği, ben kimim, kim olmak istiyorum, hayat görüşüm ne? Gibi soru ve davranışlarla ortaya çıkmaktadır.
Ergenlik dönemi daha önce de söylediğimiz gibi çocukluktan yetişkinlik dönemine geçiş evresi olduğu için bu dönemde olan bireylerde yeni sosyal kimlikler edinme, kendini gösterme ihtiyacı, ebeveyne başkaldırı gibi durumlar da en az fiziksel değişimler kadar gözlenebilir olmaktadır. Bu gelişim evresi insanların kendilerini tanıdıkları, tanımladıkları ve karakterlerini şekillendirdikleri kritik bir dönemdir. Dolayısıyla ergenlikle beraber hayata giren farklılıkların ve kişinin içerisinde bulunduğu olumsuz tutumların doğal ve olası durumlar olduğunu bilmek ebeveynler için çocuklarının gelişimlerini sağlıklı bir şekilde tamamlarına yardımcı olabilmeleri açısından gayet önemlidir.
Bazen ebeveynler bu döneme giren çocuklarında gözlemledikleri davranış değişiklikleri ve karşılaştıkları sorunlar neticesinde çocuklarının değiştiği ve onu tanıyamadıkları düşüncesine kapılarak endişelenirler. Ancak bu durum endişelenmesi gereken bir durum değil aksine her şeyin yolunda gittiğini gösteren bir işarettir. Çünkü çocuk artık bulunduğu sosyal ve fiziksel konumdan bir üst kademeye geçtiği için davranışları ve anlayış mekanizması da artık üst kademenin alışkanlıkları ve normlarına ayak uydurmaya başlar. Bu üst kademe insandaki yetişkinlik dönemidir. Ergenlik dönemi çocukluk çağı alışkanlıklarından ve karakteristik özelliklerinden kurtulma ve yeni bir kimliğe sahip olma sürecidir.
Kişinin bu süreci sağlıklı bir biçimde atlatabilmesi için ebeveynlerin öncekinden daha hassas daha anlayışlı ve bu döneme dair daha bilinçli olmaları gerekir. Çünkü bu dönemde çocukla girilecek bir otorite kavgası ya da psikolojik bir savaş aslında onun benliğiyle girilmiş ve onda yıkıcı etkiler bırakacak bir savaştır. Bu süreci her iki tarafında daha sağlıklı atlatabilmesi için ebeveynlerin üzerine düşen bir diğer önemli görevse, erken ergenlik denilen 9-10 yaş arası çağlarında çocuğa ileride yaşanılacak bu durumla ilgili bilgi vermek ve çocuğu bu değişime hazırlamaktır.
